popuszczać


popuszczać
{{stl_51}}{{LABEL="twpldepopuszczacacute"}}{{/stl_51}}{{stl_39}}popuszczać{{/stl_39}}{{stl_41}} (-am){{/stl_41}}{{stl_9}} <popuścić>{{/stl_9}}{{stl_41}} (popuszczę) (luzować){{/stl_41}}{{stl_7}} lockern{{/stl_7}}{{stl_41}} (A){{/stl_41}}{{stl_7}};{{/stl_7}}{{stl_40}}
{{/stl_40}}{{stl_9}}popuszczać k-u{{/stl_9}}{{stl_7}} jemandem gegenüber nachsichtig sein;{{/stl_7}}{{stl_40}}
{{/stl_40}}{{stl_9}}nie popuszczać{{/stl_9}}{{stl_7}} nicht nachgeben;{{/stl_7}}{{stl_40}}
{{/stl_40}}{{stl_9}}popuszczać cugli{{/stl_9}}{{stl_41}} fig{{/stl_41}}{{stl_7}} die Zügel lockern{{/stl_7}}

Słownik polsko-niemiecki. 2014.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • popuszczać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, popuszczaćam, popuszczaća, popuszczaćają, popuszczaćany {{/stl 8}}– popuścić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, popuszczaćpuszczę, popuszczaćci, popuszczaćpuść, popuszczaćpuszczony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • popuszczać — I, popuszczaćam, popuszczaćasz, popuszczaćają, popuszczaćaj, popuszczaćał, popuszczaćany 1. ndk → popuścić 2. dk «puścić (wypuścić, wpuścić) gdzieś wielu albo wiele czegoś» Popuszczać konie na łąkę. Popuszczać baloniki, latawce. 3. dk «o większej …   Słownik języka polskiego

  • popuszczać — Popuścić, puścić cugle (cugli), wędzidła, wodze komuś, czemuś «osłabić rygor, pofolgować, dać możność swobodnego działania»: Sowiety nie mogą popuścić cugli państwom satelickim, ponieważ doprowadziłoby to do rozpadu Związku Sowieckiego. J.… …   Słownik frazeologiczny

  • popuszczać – popuścić cugli — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}{{stl 7}} ograniczać kontrolę nad kimś, rygor; dawać komuś większą swobodę działania : {{/stl 7}}{{stl 10}}Stopniowo popuszczano cugli wychowankom poprawczaka. Ojciec za bardzo popuścił cugli synowi. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • popuszczać – popuścić pasa — {{/stl 13}}{{stl 7}} dużo i smacznie jeść, obżerać się; nie żałować sobie na jedzenie {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nie popuszczać komuś — Nie poddawać się; nie wybaczać Eng. Not to give in; not to forgive; to make no concessions …   Słownik Polskiego slangu

  • popuścić — dk VIa, popuścićpuszczę, popuścićcisz, popuścićpuść, popuścićcił, popuścićpuszczony popuszczać ndk I, popuścićam, popuścićasz, popuścićają, popuścićaj, popuścićał, popuścićany 1. «zmniejszyć siłę napięcia czegoś, puścić, zwolnić coś częściowo;… …   Słownik języka polskiego

  • pas — 1. Cios, chwyt poniżej pasa «posunięcie niezgodne z przyjętymi normami etycznymi, postępek nieszlachetny, nieetyczny» 2. Coś (jest) za pasem «coś wkrótce nastąpi, już się zbliża»: Był zmierzch i grudzień za pasem, ale czas łagodny i cichy. M.… …   Słownik frazeologiczny

  • popuścić — Popuścić, puścić cugle (cugli), wędzidła, wodze komuś, czemuś «osłabić rygor, pofolgować, dać możność swobodnego działania»: Sowiety nie mogą popuścić cugli państwom satelickim, ponieważ doprowadziłoby to do rozpadu Związku Sowieckiego. J.… …   Słownik frazeologiczny

  • luzować — ndk IV, luzowaćzuję, luzowaćzujesz, luzowaćzuj, luzowaćował, luzowaćowany 1. «zastępować, zmieniać kogoś (głównie na warcie, przy pracy)» Luzować wartę. Luzowane oddziały piechoty szły na odpoczynek. Druga zmiana luzuje pierwszą. 2. «puszczać… …   Słownik języka polskiego

  • pas — I m IV, D. a, Ms. passie; lm M. y 1. «długi, wąski kawałek skóry, tkaniny itp. noszony na ubraniu (zwykle w talii)» Pas skórzany, plastikowy. Ściskać się pasem. Pas do spodni, do płaszcza (od spodni, od płaszcza). Zapiąć, poprawić pas. Spiąć… …   Słownik języka polskiego